Richt je een eigen school op? Haal je je kind van school en zoek je een andere, betere plek? Trek je alles uit de kast om het beter te maken? Hoe ver ga jij voor je kind? Lees hier enkele tips!

Hoe ver ga jij voor je kind?

Een kind is in heel veel zaken afhankelijk van zijn ouders. Zeker als het gaat om de schoolkeuze. Om je heen hoor je de verhalen over wat er allemaal mis kan gaan op een school. Of misschien heb jij zo'n situatie wel aan de hand. De leraar klikt niet met je kind. Je kind krijgt net niet die aandacht die hij of zij nodig heeft voor een goede ontwikkeling. De lat wordt heel hoog of juist te laag gelegd of het tempo ligt niet hoog genoeg om aan te kunnen sluiten bij het vervolg onderwijs. Allerlei aspecten die kunnen spelen wanneer je kind onderwijs volgt. 

Een door jou uitgevonden en beproefde handleiding voor je kind, kan niet 1 op 1 overgenomen worden op een school. Ongeacht de visie, de goede bedoelingen en grote inspanning bestaat het onderwijssysteem gewoon uit mensen. Wanneer je kind niet blijkt te passen in het systeem en ongelukkig is, dan ben jij als ouder degene die hier iets aan kan doen.

 

Hoe het kan

  • Priscilla haalde haar kind van school en plaatste het op een andere school, die beter bij haar kind (10 jaar) paste. Ook al gaf deze oplossing wel wat praktische rompslomp en regelwerk, omdat de afstand groter was. Na veelvuldig overleg met de leraar en de directeur bleken ze toch niet de begeleiding te kunnen bieden die haar dochter nodig had bij haar hoogbegaafdheid.
  • Karel richtte samen met anderen een democratische school op. Zijn zoon(12) leefde daar helemaal op en vond uiteindelijk de weg op de arbeidsmarkt die voor hem paste. De tijd daarvoor was moeilijk, omdat hun zoon voortdurend fysieke en psychische klachten had en niet naar school wilde.
  • Sue zocht tot op de bodem uit of haar dochter (6 jaar) anders leerde dan andere kinderen van haar leeftijd. Ze liet zelfs een psychologische test afnemen om te laten zien, dat ze gelijk had. Niet zozeer omdat ze gelijk wilde hebben, maar meer omdat ze merkte dat haar dochter niet op haar plek zat. Wanneer ze thuis kwam zocht ze steeds nieuwe activteiten, zoals lezen en rekenen. Sue wilde liever dat ze zou spelen. Uiteindelijk werd haar dochter een klas hoger geplaatst en kwam er een heel ander kind thuis uit school.
  • Job bemerkte dat de leraar op de school van zijn zoon (14 jaar) bij de evaluatie gesprekken, waar ook zijn zoon bij zat, alleen benoemde wat fout ging en verbeterd moest worden. Zijn zoon bleek hier steeds veel spanning door op te bouwen. Hij sprak de leraar er op aan en heeft het ook als feedback in het algemeen naar de medezeggeschapsraad aan gegeven. Het beleid op school is langzaamaan veranderd, waardoor er andere, positievere en meer opbouwende oudergesprekken ontstonden.

Het zijn enkele voorbeelden van ouders die voor hun kind op de bres sprongen. Het getuigt ook van lef, want je staat op tegen het bestaande systeem. Je wordt met regelmaat als een 'lastige' ouder gezien, want je loopt niet mee in het rijtje. Het is dan ook niet altijd gemakkelijk wanneer je kind buiten de boot valt op welke manier dan ook. Soms sta je voor een moeilijke keuze, maar als je de stap zet brengt het zoveel positieve resultaten. Een gezonder en gelukkiger kind. Meer rust in het gezin, niet alleen voor het kind maar ook voor de anderen gezinsleden. En je voorkomt problemen op de langere termijn, bijvoorbeeld vroegtijdig school verlaten en op het verkeerde pad belanden. En misschien zelfs wel een goed gevoel over jezelf dat je je gevoel gevolgd hebt.

Tips

Hoe ver ga jij? Je vindt hieronder een aantal tips waarmee je wellicht gemakkelijker de goede keuze voor je kind kan maken.

  • Stel je voor hoe je het wel zou willen, voor jou en je kind.
  • Ga in gesprek met je kind en vraag hem wat hij mist, wat hij graag zou willen maar wat nooit mag. Afhankelijk van de leeftijd is dit niet de maat, maar je kunt er vaak wel zaken uit halen die relevant zijn.
  • Ga in gesprek met de leraar en als dat niet goed werkt, haal iedereen erbij die iets te zeggen heeft in het belang van je kind. Een intern begeleider, de schoolleiding of de school begeleidings dienst.
  • Laat je niet afschepen en houd voor ogen wat je wilt bereiken. Een lange adem kan helpen, want soms duurt het even voor men op alle fronten overleg heeft gehad.
  • Houd het in je communicatie bij jezelf en je kind. Ook al doet de leraar van alles fout in jouw ogen, benoem wat je bemerkt bij je kind en wat je kind mist of juist nodig heeft. Zorg dat je niet in een conflictsituatie beland, want daar is niemand bij gebaat.
  • Deel je zorgen met anderen, waarvan je weet dat ze oprecht luisteren en je wellicht een goede tip kunnen geven. Vermijd het klagen op het schoolplein, want dat kost energie en je bereikt niet wat je wel wilt.
  • Zoek eventueel hulp voor jezelf en je kind. Soms zitten er ook patronen vast tussen jou en je kind waardoor je een verkeerd beeld krijg van de situatie. Als je zelf vroeger op school niet goed mee kon, dan kan het zijn dat je dat nog projecteert op je kind.