Stem ook voor een wetsvoorstel 'Sabbatical voor ouders'. Wanneer burgers verplicht zouden worden om minstens 1 keer in hun leven een 'ouder sabbatical' te nemen, dan zouden er een aantal problemen in relaties en gezinnen verminderd kunnen worden.

 

'Sabbatical voor ouders'

Rond mijn 45ste levensjaar riep ik al binnen mijn gezin, bestaande uit een man en 5 kinderen in de leeftijd van 13 tot 18 jaar, dat ik op mijn 50ste 3 å 4 weken alleen op reis ging. Achteraf gezien was de reden om dit 5 jaar van tevoren al te roepen, voor mij een stok achter de deur om het ook daadwerkelijk te gaan doen. Deze wens die in mij leefde moest nog 'wortels' krijgen en uitgroeien tot het echt gaan doen. Vandaar dat ik pleit voor dit wetsvoorstel. Wanneer iets verplicht wordt bij wet, gaan we het doen. Anders kan het verlangen nog wel eens door allerlei 'excuses' onderdrukt worden.

Ikke en alleen 'ikke'

Mijn conclusie na de reis, die ik echt hebt gemaakt net na mijn 50ste verjaardag, heeft laten zien hoe ver ik van mezelf was. Ik zie me zelf nog zitten op een busstation in India, met 50 bussen op een rijtje met plaatsnamen achter het schermpje voorop de bus, die ik niet kon lezen. Er was letterlijk geen uitgestippelde route voorhanden. Overigens had ik dit mezelf wel aangedaan door vooraf niets vast te leggen qua hotels, bestemmingen en activiteiten. Op dat moment, half tegen mijn rugzak van 11 kg aanleunend, besefte ik dat 'ik' een heel vaag beeld was. Ik was de vrouw, het kind, de ouder, de vriendin, de buurvouw, de helpende hand van.......geweest, maar  'ik' had geen rol meer. De vraag 'ben je ooit een 'ik' geweest moest ik helaas ook met 'nee' beantwoorden. Drie en halve week werd het toen 'ikke' en alleen 'ikke'.

Geen slachtoffer

Laat ik even duidelijk zijn, ik was en ben geen 'slachtoffer' in mijn leven en heb ook zelf al mijn keuzes gemaakt en de verantwoordelijkheid daarin genomen. Ik heb wel eens een klant gehad, die met dezelfde wens, zich niet overgaf aan het daadwerkelijk gaan doen. Het 'excuus' was 'dan had ik maar niet voor een gezin moeten kiezen. Overigens was deze stap ook voor mij niet gemakkelijk om te zetten, want ja wat zou mijn omgeving en de rest van de wereld wel niet van me vinden. 'Kan ik dit maken, tegenover mijn partner en mijn kinderen?' en 'hoor ik er straks nof wel bij?' waren vragen die toch regelmatig bij me oppopte.

De gevolgen 

Elke dag daar in dat verre India moeten bepalen wat ik wilde was, zeker in het begin, een hele klus. Ik kon namelijk niet eens bedenken wat ikke nog  leuk vond. Mijn hele leven, was ik n.l. vooral bezig geweest met wat voor die ander het leukste en fijnste zou zijn. Overigens een heel herkenbare houding bij vrouwen en mannen lijken hier over het algemeen (iets) minder last van te hebben. De gevolgen van deze reis voor en naar mezelf, waren groots. Ik kreeg meer inzicht in wat ik wel en niet belangrijk vond en wat mijn wensen en verlangens waren. Ik kreeg meer 'vrijheidsgevoel' waardoor ik minder last had van de onzichtbaren 'banden' die me in het gareel leken te houden. Ik werd vooral een blijer mens en kon ook duidelijker zien wat ik belangrijk in de opvoeding van onze kinderen vond. Meer leven vanuit je hart in plaats van volgens de regels van jezelf en anderen.

Wel of niet een sabbatical?

Het is dus niet bij wet verplicht dat ouders een sabbatical moeten nemen. Dit betekent dat ouders zelf kunnen kiezen of ze dit doen. Ik zou zeggen doen en laat je door niets of niemand tegen houden. Een sabbatical hoeft niet lang, niet duur of ingrijpend te zijn. Het begin met de keuze maken een sabbatical te gaan houden. Het gaat om tijd inplannen om weer eens heel dicht bij jezelf te kunnen zijn en opnieuw te herijken. Wat is voor jou belangrijk, wat zou je nog willen en wat voor vader of moeder wil je zijn? Welke voorbeeld wil je voor leven? Dat van iemand die zich in allelrei opzichten laat beperken? Of van iemand die openstaat voor wat er diep van binnen speelt en naar mogelijkheden zoekt om wensen te vervullen. Wat denk je, welk voorbeeld zou je kind het meest van leren?